« 1 » نهى نيز « 1 » صواب آيذ ، و اكر سركا كهن بجوشانى « 2 » بسداب يا وذن جويبارى يا كوهى و اشنه و بوره و نمدى تر كنى بدان سركا و بر وى نهى نيك آيذ و باذ را ببراكند ، و اكر سركا قوى « 3 » را به يارى و بوى اندر « 4 » بجوشانى « 5 » برك كبر تر و كوكرد و تخم بنج‌انكشت و جوز السرو و كزمازو و ان سركا را كرم بدان سبرز برّريزى و باز نمذى تر كرده بر وى بر « 6 » نهى نيك بوذ ، و اكر كرمى نبوذ ، برين « 7 » كماد برافزائى مقل و اشق ، و اكر انجير را بجوشانى با سركا و بكوبى و بر وى افكنى بابونه و سداب و اكليل الملك و نطرون كوفته و بيخته و « 8 » مرهم كنى و بر وى نهى « 9 » نيك آيذ . [ صفت ] « 10 » سفوفى شايسته مرين باذها را كى بسبرز اندر مانده بوند « 11 » : سبندان سبيد بيست درم سنك تخم بنج‌انكشت و نانخواه و رازيانه و انيسون « 12 » و سداب « 12 » خشك و افتيمون و بيخ كبر و « 13 » كل و سنبل و لك « 13 » و ريوند از هر يكى درم سنكى ، اين‌همه را بكوبذ شربتى از وى سه درم سنك بوذ ، بخورد با سكنكبين بزورى ( f . 381 ) اكر كرمى دارذ ، و اكر كرمى ندارد با شراب كهن خورذ و دايم بسبرز برنهذ كبه با آتش تا باذها « 14 » ببراكند . بس اكر اماس صلب بوذ بدست بديد بوذ علاج وى قوىتر بايذ كردن ، و بدانك اكرين ( 15 ) اماس را بداروى كرم علاج كنى صلب‌تر كردذ ، بس بايذ كه هم بدارو محلل كنى و [ هم ] « 16 » بدارو قابض تا قوّت سبرز ساقط نكردذ و همين وصيّت ياذ بايذ داشتن بعلاج جكر ، و اين داروها تلخ بوند و قابض

--> ( 1 - 1 ) - ف : برنهى ( 2 ) - ف : بجوشى ( 4 - 3 ) - ف : به يارى و بوى ( 5 ) - ب ه : بيخ كبر ( 6 ) - ف : « بر » ندارد ( 7 ) - ف : بذين ( 8 ) - ب ه : همه ( 9 ) - ف : افكنى ( 10 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود ( 11 ) - ف : مانده بوذ ( 12 - 12 ) - ف : از و سداب تر و ( 13 - 13 ) - ف : . لك و سنبل و كل ( 14 ) - ف : افزوده . را ف : اكر اين ( 16 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد